Begin pagina Samen wachten op elkaar
Naar de inhoud

Samen wachten op elkaar

Toen ik een jaar of acht geleden nog aan de sport Showdown deed, hadden we op een keer afgesproken om met een aantal mensen ergens wat te gaan eten. Omdat ik de weg naar het restaurant niet kende, sprak ik af dat mijn vriendin en haar geleidehond me bij de bushalte zouden oppikken. Dit leek ons geen enkel probleem. Co en Lobke, zo heette haar hond, wisten elkaar altijd op te sporen.

Op de afgesproken tijd kwam ik aan bij de halte, maar daar was geen vriendin. Althans toen ik Co herhaaldelijk vroeg of hij Lobke al zag, kwam er geen reactie. Na een aantal minuten wachten, vond ik het toch wel vreemd. Ik kon me niet voorstellen dat we elkaar zouden mislopen, want alle bussen stoppen op dezelfde halte om passagiers te laten uitstappen.

Op een gegeven moment ging mijn telefoon. Het was mijn vriendin, die vroeg waar ik was. Ik zei verbaasd dat ik bij de bushalte stond. Mijn vriendin verhief daarop verbijsterd haar stem en plotseling hoorde ik haar in tweefout. Haar stem kwam van twee kanten. Snel verbraken we de verbinding en verzochten de honden nogmaals naar elkaar op zoek te gaan. Dit keer reageerden ze direct en brachten ons in een mum van tijd naar elkaar toe. Mijn vriendin en haar hond hadden nog langer bij dezelfde halte gestaan dan wij, en slechts een paar meter van ons verwijderd. Alle reizigers zullen zich wel afgevraagd hebben wat die twee blinden daar toch deden.

Mail voor vragen of opmerkingen naar: emailcontact

Volg me op Facebook:

Facebook

Volg me op Twitter:

Naar boven